Wat je in handen houdt
Als je de doos openmaakt, voel je meteen dat dit geen plastic knoopje is. De ocarina heeft gewicht, een matte afwerking en die vertrouwde vorm die Zelda-fans zo goed kennen. Voor mij roept dat al iets op: de eerste keer dat ik Saria's Song leerde spelen, op een scherm, met een controller. Dit is het fysieke verlengstuk van die herinnering.
En het klinkt. Dat is geen detail. Veel merchandise-instrumenten klinken hol of vals. Deze niet. De tonen zijn warm, iets aardser dan een keramische ocarina, maar voor een beginners-repertoire van Zelda-melodieën is dat prima. Geloof me, je speelt binnen twintig minuten Epona's Song.
Voor wie, voor wie niet
Dit is geen professioneel instrument. Als je al ocarina speelt en een uitgebreider bereik zoekt, kijk dan verder. Maar als je een Zelda-fan bent die eens wil voelen hoe het is om die noten zelf te blazen, of als je een cadeau zoekt voor iemand die de serie adoreert, dan slaat dit echt aan.
Eén voorbehoud: de instructies zijn beperkt. Je vindt genoeg online, maar verwacht geen uitgebreide handleiding in de doos. Voor kinderen jonger dan tien jaar is de vingerzetting ook wat lastig.
Met 55 euro zit je niet in impulsaankoop-terrein. Maar het voelt ook niet als prijzige merchandise. Het zit ergens in het midden: een gebruiksvoorwerp met karakter, dat ook na de eerste speelsessie op je bureau blijft liggen zonder dat je je er voor schaamt.
