Kluftinger en technologie: een klassiek ongemakkelijk koppel
Als je de Kluftinger-reeks kent, weet je wat je krijgt: de brommerige commissaris uit het Allgäu, zijn vrouw Erika, zijn weerzin tegen alles wat nieuw is. Deel 14, Blendwerk, gooit hem het digitale tijdperk in. En geloof me, dat werkt precies zo ongemakkelijk en grappig als je hoopt. De auteurs Volker Klüpfel en Michael Kobr hebben hun recept niet veranderd, en dat is hier eigenlijk een compliment.
Ik heb de vorige delen altijd gelezen met een kop koffie die te heet was om aan te raken: je begint, je kijkt op, het is al koud. Dat ritme zit er ook hier weer in. De humor is regionaal, de misdaad is degelijk, en Kluftinger zelf is zoals altijd zijn eigen grootste obstakel.
Voor wie loont dit, voor wie niet
Als je deel 1 tot 13 hebt gelezen, bestel je dit gewoon. Geen discussie nodig. De prijs is normaal voor een nieuw hardcover, er is geen korting, maar dat is op dit moment ook niet de reden om het te kopen. Je koopt het omdat de reeks je iets doet.
Ben je een nieuwkomer? Dan raad ik je aan om niet met deel 14 te beginnen. De charme zit hem deels in de vertrouwdheid met de personages. Begin bij deel 1, en je begrijpt later ook waarom Kluftinger met een smartphone in zijn hand zo'n komisch tragische figuur is.
Eén eerlijk voorbehoud: wie harde, duistere thrillers zoekt, is hier verkeerd. Dit is warmhartig, regionaal, en bewust licht van toon.
