Deel dertien, en het voelt nog steeds fris
Ik geef het toe: bij een reeks die al dertien delen telt, begin ik sceptisch. Hoeveel kun je nog uit hetzelfde personage persen zonder dat het een trucje wordt? Bij Jan Tommen blijkt dat antwoord toch behoorlijk lang. Die Kälte des Zorns (letterlijk: De kilte van de woede) pakt je meteen bij de keel. Geen lange aanloop, geen eindeloze terugblikken voor lezers die de vorige delen kennen. Je zit er middenin voor je het beseft.
De sfeer is strak en koud, wat je van de titel verwacht. Tommen is op zijn best als hij onder druk staat, en dat is hier ruim het geval. Ik las de laatste vijftig pagina's in één ruk, wat me lang niet bij elk boek overkomt.
Voor wie, en voor wie niet
Ben je nieuw in de reeks? Begin dan niet hier. Niet omdat dit deel onbegrijpelijk is, maar omdat je Tommen gewoon beter leert kennen als je zijn achtergrond kent. Start bij deel één, de investering is het waard.
Ben je al fan? Dan hoef ik je niet te overtuigen. Dit is een sterk deel, misschien wel een van de betere uit de reeks.
Eén eerlijk voorbehoud: het boek is Duitstalig. Als je geen Duits leest, is dit niets voor jou, hoe goed de reeks ook is. Voor wie de taal wél beheerst, is 12,93 euro een prima prijs voor de kwaliteit die je krijgt.
