Vier nachten, en dan is het voorbij
Ik had dit boekje mee op een treinreis, een namiddag Brussel-Luik en terug. Dat was precies genoeg. "Les Nuits Blanches" is slank, bijna fragiel, maar het laat een kras achter die je niet meteen thuisbrengt. Dostojewski schrijft hier geen dikke roman vol ellende en filosofie. Dit is iets kleers: een jonge dromer loopt elke nacht door Sint-Petersburg, praat met een meisje dat hij nauwelijks kent, en dat is het. Min of meer.
Wat me raakte, is die combinatie van tederheid en melancholie. De held van het verhaal is geen held. Hij is gewoon iemand die te veel in zijn hoofd leeft, en die voor even gelooft dat de buitenwereld hem iets te geven heeft. Dat gevoel kennen we allemaal, al geven we het niet graag toe.
Voor wie dit loont, en voor wie niet
Als je van korte, intense lectuur houdt, van een avond lezen in plaats van een week, dan zit je hier goed. Het Frans is negentiende-eeuws maar nooit ontoegankelijk, en de vertaling heeft karakter. Voor wie een plot vol actie verwacht: sla dit over. Er gebeurt bijna niets, en dat is net de kracht.
Zeven euro is eerlijk gezegd bijna niets voor wat je krijgt. Geen korting nodig om dit te rechtvaardigen. Mijn enige voorbehoud: als je Dostojewski kent van zijn grote romans, kan dit even verrassend klein aanvoelen. Maar precies daarin zit de charme.
