Twee spelers, geen keuze
Split Fiction is gemaakt door Hazelight, hetzelfde studio achter It Takes Two. Je speelt het verplicht met twee, lokaal of online. Dat klinkt als een beperking, maar geloof me: het is precies wat het zo goed maakt. Elk level is gebouwd rond die samenwerking, en je voelt dat in elke sprong, elk puzzelmoment, elke absurde scènewissel.
Ik speelde het samen met mijn zus, en na een uur waren we allebei vergeten dat we eigenlijk maar een halfuurtje wilden spelen. Dat is geen toeval.
Genres die blijven wisselen
Wat Split Fiction slim doet: het recycleert zichzelf nooit. Het ene moment zit je in een sciencefiction-setting, het volgende in iets wat aanvoelt als een dromerige fantasiewereld. Dat had gimmicky kunnen zijn, maar het voelt telkens verrassend en goed uitgewerkt. De besturing is strak, de graphics op PS5 zijn mooi zonder opzichtig te zijn, en de verhaallijn houdt je langer bij dan je verwacht.
Voor wie niet?
Als je liever solo speelt of niemand hebt om mee te gamen, hoef je er niet aan te beginnen. Geen uitzonderingen. Dit is een game die vraagt om een medespeler, en dat is de enige maar ook meteen de grootste voorwaarde.
Prijs versus ervaring
Voor iets onder de 28 euro krijg je een game van zo'n tien tot vijftien uur, met een sterk verhaal en coöp-gameplay die je niet snel vergeet. Eerlijk gezegd: dat is een koopje. Zeker nu de voorraad bij Amazon beperkt is.
