53 gram, en je voelt het meteen
De eerste keer dat je de Dragonfly A9 oppakt, denk je even dat er iets ontbreekt. Zo licht is hij. Geen trucje, geen honingraatstructuur die je handpalm irriteert: gewoon een goed gebouwde muis die toevallig amper iets weegt. Voor sessies van twee uur aan een stuk is dat een verademing, geloof me.
De PAW3395 SE-sensor presteert mee met wat je bij merken als Logitech of Razer voor het dubbele betaalt. Tot 18.000 DPI, polling rate van 1000 Hz, en in de praktijk geen trackingfouten die ik kon uitlokken. Of je nu swipet over een grote muismat of precieze pixelwerk doet in een fotoprogramma: hij volgt.
Drie modi, één kleine kanttekening
2,4 GHz draadloos, Bluetooth en bedraad via USB-C. Wisselen gaat met een knoopje aan de onderkant, wat minder handig is dan een zijknop, maar je doet het ook niet elke vijf minuten. De 120 uur batterijduur op Bluetooth is indrukwekkend op papier. In de praktijk, met 2,4 GHz aan, houd je rekening met de helft. Nog steeds prima.
Voor wie is dit dan iets? Voor de casual tot semi-serieuze gamer die geen zin heeft om drie keer de prijs te betalen voor een logo. En voor wie veel uren achter het scherm zit en last heeft van vermoeidheid in de pols. Voor een FPS-pro die elke milliseconde telt, zijn er betere keuzes, maar die kosten ook meer.
Voor €35 is de Dragonfly A9 eerlijk gezegd moeilijk te negeren.
