Wat je meteen merkt
Eerlijk gezegd had ik weinig verwachtingen toen ik aan Die Rosenzüchterin begon. Een boek zonder veel ophef, geen verfilmingsgeruchten, gewoon een titel die me nieuwsgierig maakte. En toch: ik was er al na de eerste twintig pagina's in mee. De schrijfstijl is warm zonder suikerig te zijn, de hoofdpersoon heeft genoeg scherpe kantjes om niet als een sprookjesfiguur over te komen.
Het verhaal draait om een vrouw die na een ingrijpende gebeurtenis terugkeert naar het rozenkwekersbedrijf van haar familie. Klinkt misschien voorspelbaar, en ik geef toe: sommige wendingen zijn niet bepaald een verrassing. Maar de sfeer compenseert dat ruimschoots. Je ruikt bijna die aarde, die bloemen, die zomeravonden op het platteland.
Voor wie, en voor wie niet
Dit is geen literair zwaargewicht. Wie op zoek is naar experimentele structuur of een verrassend onbetrouwbare verteller, zoekt verder. Maar als je na een drukke week gewoon een boek wil dat je meeneemt en je niet verveelt, dan is dit precies goed.
Voor mij werkt het omdat het nooit aanstelt. Geen overdreven drama, geen grote monologen over verlies. Gewoon een verhaal dat z'n tijd neemt. Geloof me, dat is zeldzamer dan je denkt.
Is 17,59 euro het waard?
Voor een nieuw boek in deze categorie is dat een normale prijs. Geen koopje, maar ook geen reden om te twijfelen als het genre je ligt. De voorraad kan snel opraken volgens Amazon, en dat geloof ik: dit soort rustige bestsellers verdwijnt geruisloos van de schappen.
