Een boek dat je inzuigt, letterlijk
Ik herinner me de eerste avond met dit boek: ik wilde alleen even beginnen, en twee uur later zat ik nog steeds op de bank met koude thee naast me. Michael Endes Die unendliche Geschichte doet dat met je. Bastian, een eenzame jongen die troost zoekt op een zoldertje, leest een boek over het land Fantasie, dat langzaam verdwijnt. En dan, op een gegeven moment, is de grens tussen lezer en verhaal niet meer zo duidelijk. Dat idee klinkt misschien zweverig, maar Ende werkt het uit met een precisie die je niet verwacht.
Waarvoor dit boek is, en waarvoor niet
Voor wie het Duits goed genoeg beheerst om zonder woordenboek te lezen: dit is een genot. De taal is toegankelijk, niet academisch, maar je moet wel comfortabel zijn met lange zinnen en een rijke woordenschat. Kinderen die Duits leren op school zullen hier te vroeg voor zijn. Volwassenen die Duits ooit hebben geleerd maar het laten versloffen, vinden hier een mooie manier om het weer op te pakken, want het verhaal trekt je door de moeilijke passages heen.
Een eerlijk voorbehoud: er is geen korting op dit moment. Je betaalt de gewone prijs. Maar het is een stevig gebonden editie, en voor een klassieker die je waarschijnlijk meer dan eens leest, is dat geen weggegooid geld.
Het detail dat telt
De twee kleuren druk, rood en groen, waarmee Ende de twee verhaalniveaus van elkaar scheidt? Die zitten ook in deze editie. Dat is geen toeval. Dat is deel van de ervaring.
