Rufus Beck maakt het verschil
Als je ooit het Duitstalige luisterboek van Harry Potter hebt gehoord, weet je al wat ik bedoel. Rufus Beck is geen voorlezer. Hij is een complete geluidswereld op zich. Hermelien klinkt precies zoals ze in je hoofd zit: ietsje te zelfverzekerd, ietsje te slim. Malfidus druipt van dedain. En Perkamentus, die zachte autoriteit, klinkt alsof hij nooit haast heeft.
Het tweede deel, de Kamer van Geheimen, is sowieso al het boek waar de reeks echt donkerder wordt. De basilisk, de dagboeken, Tom Riddle. Beck begrijpt dat en speelt het dienovereenkomstig. Geen overdrijving. Gewoon timing.
Voor wie is dit?
Hier moet ik eerlijk zijn: dit is een Duitstalig luisterboek. Wie geen Duits verstaat of leert, heeft hier niets aan. Maar voor wie de taal beheerst, ook al is het schoolduits van lang geleden, is dit een van de mooiste manieren om hem weer op te frissen. De tekst is duidelijk, de uitspraak perfect, en het verhaal is zo bekend dat je nooit echt de draad kwijtraakt.
Voor kinderen die Duits leren: geweldig hulpmiddel. Voor nostalgische volwassenen: geloof me, je gaat het niet snel wegzetten. Ik heb het zelf op een lange autorit beluisterd en was eerlijk gezegd vergeten dat ik aan het rijden was. Niet ideaal, toegegeven.
De prijs ligt rond de vijfentwintig euro, zonder kortingje momenteel. Dat is voor een volledig ingesproken luisterboek van bijna acht uur niet gek. Wel iets om even bij stil te staan als je zelden Duits gebruikt.
