Sylt als decor, en dat voelt meteen
Al bij de eerste pagina's proef je het zout in de lucht. De auteur zet Sylt neer als een plek waar de wind altijd te hard waait en de mensen net iets te veel weten van elkaar. Dat sfeerwerk is voor mij het sterkste punt van deze reeks. Berger en Claasen zijn inmiddels vertrouwde gezichten, en in deel 5 krijgen ze een zaak die wat zwaarder weegt dan in de vorige delen. Geen luchtige zomermisdaad. Düstere Dünen belooft wat de titel suggereert: een donkerdere toon.
Voor wie dit loont, en voor wie niet
Ben je nieuw in de reeks? Begin dan niet hier. De personages hebben een geschiedenis die je mist als je deel 1 tot 4 hebt overgeslagen. Geloof me, dat doet afbreuk aan het leesplezier. Voor wie de vorige delen kent, is dit een logische volgende stap. De schrijfstijl is vlot, de dialogen klinken natuurlijk, en de spanning wordt goed opgebouwd zonder dat je al op pagina 10 weet hoe het afloopt.
Een voorbehoud: dit is Duits, dus je leest het in de originele taal. Wie geen Duits beheerst, houdt het beter bij een Nederlandse vertaling van een andere reeks.
De prijs in perspectief
Voor 11,75 euro krijg je een degelijk geschreven misdaadroman van ruim 300 pagina's. Geen koopje in de strikte zin, maar ook niet overdreven. Als Sylt-fan of trouwe lezer van de reeks: gewoon doen. Voor de toevallige voorbijganger: eerst de eerdere delen lezen.
