Herkenbaar als een oud paar schoenen
Als je de vorige elf delen hebt gelezen, weet je wat je krijgt: Franz Eberhofer, de nukkige dorpspolitieman uit Niederkaltenkirchen, die struikelt over een zaak terwijl zijn familie hem het leven zuur maakt. Rita Falk schrijft elke keer dezelfde soep, en dat bedoel ik niet negatief. Er is iets geruststellends aan die vaste ingrediënten. De humor is droog, de dialogen zijn raak, en het Beierse dialect geeft de tekst een heel specifieke warmte.
Dit twaalfde deel, Steckerlfischfiasko, speelt zich opnieuw af op vertrouwd terrein, met alle bijhorende personages die je ondertussen kent als je eigen buren. De steckerlfisch (een aan een stok gegrild visbereiding, typisch Beiers) speelt een rol in het verhaal, en Falk gebruikt dat soort culinaire details altijd goed om de sfeer neer te zetten. Je ruikt bijna de grill.
Voor wie het iets minder kan zijn
Ben je nog nooit aan deze reeks begonnen? Dan is dit niet het juiste startpunt. Deel 12 veronderstelt dat je de achtergrond kent, de familiaire verhoudingen, de running gags. Je gaat er weinig van snappen zonder context, en je mist de opgebouwde genegenheid voor de personages.
Eerlijk gezegd voelt het ook wel een beetje als routine. Falk schrijft vlot en grappig, maar wie de hele reeks heeft gelezen, merkt dat de verrassingen kleiner worden. Het is comfortliteratuur, en dat is prima zolang je dat weet.
Voor 6,84 euro is het voor trouwe fans zonder nadenken de moeite. Voor nieuwkomers: begin bij deel 1.
