Wat voor boek is dit eigenlijk?
Stel je voor: zomer, een strandhotel ergens aan de kust, en iemand die er niet meer vandaan komt. Dat is de sfeer waar Tot im Strandhotel op drijft. Het is het tweede deel in de Pech & Schwäfel zomerserie, een lichte misdaadreeks die duidelijk niet de pretentie heeft om literatuurprijzen te winnen. En dat is precies het punt. Niet elk boek hoeft dat.
Voor mij is dit het type verhaal dat je meeneemt op vakantie en in twee dagen uitleest. De schrijfstijl is vlot, de setting heeft iets feestelijks ondanks het lijk, en je hoeft het vorige deel niet gelezen te hebben om de draad op te pikken. Dat apprecieer ik.
Voor wie loont het, voor wie niet
Als je van Agatha Christie-achtige strandsfeer houdt, maar zonder de zware opbouw, dan zit je hier goed. Lekker oppervlakkig op de goede manier: spannend genoeg om door te blijven lezen, licht genoeg om niet te moeten nadenken na een lange dag.
Eerlijk gezegd is het Duits wel een drempel. Dit boek is niet vertaald, dus als je de taal niet bijster goed beheerst, houd het dan bij een Nederlandstalige reeks. Maar spreek je Duits, ook maar een beetje vlot, dan is 6,85 euro een prima prijs voor een paar uur zomerse ontspanning.
Het zit momenteel bij de Belgische Amazon-bestsellers, wat me niet verbaast. Zomerboeken met een goede cover en een toegankelijk concept verkopen zich vanzelf. Geloof me, dit is geen literaire ontdekking, maar dat wil het ook helemaal niet zijn.
